Dear Tom: Ale on przecież nie jest prawdziwy, nie jest tak... realny - zakończony

P ołożyłam głowę na poduszkę i beznamiętnie wpatrywałam się w biały sufit. Było już późno. Wszystkie zegary wskazywały dwunastą w południe...

S tałam przed gabinetem dyrektora. Nerwowo wyginałam knykcie. Czułam na plecach oddech Minerwy McGonagall. Jeszcze chwilę temu mówiła, że ...

P rzestałam istnieć. Tom przejął nade mną całkowitą kontrolę. W ostatecznym rachunku wyszło na jego. Wygrał. Zamknął mnie w ciasnej klatce...

K olejne dni były męczarnią. Prawie nie spałam, nie jadłam i ze zdziwieniem stwierdziłam, że nikt nie widzi zmiany, która we mnie nastąpił...

M ój czas stanął w miejscu, choć wskazówki zegarów dalej się przesuwały. Bałam się, bałam się tego, co mogą przynieś kolejne dni. W mojej ...